O corpo a xirar, a turrar dunha alma esfiañada que todo o tempo queda atrás. O corpo a facer a súa parte e maila parte da consciencia no medio dun balbordo de berros desterrados do cotiá polo imperio da linguaxe. Estrano para un corpo feito de leis naturais e hipotecarias deixarse envelenar pola electricidade e os seus misterios. Co CO2 no peito quedou ledicia punk crusty e a alma sen folgos.
Posted on Maio 31st, 2008 by desejoprecario
Filed under: Sen clasificar
Leave a Reply